Orta Çağ, Avrupa tarihinin geleneksel ve şematik olarak üç
bölüme ayrılmasında ortada kalan çağa verilen isimdir. Batı Roma
İmparatorluğu'nun çöküşü ile başlayıp Rönesans hareketi ile biten bir dönem
içerisinde kademeli olarak son bulur. Orta Çağ tabiri batılı tarihçilerin deyimiyle Kavimler Göçü sonucunda Roma İmparatorluğu’nun parçalanıp Doğu ve Batı Roma olarak 2’ye ayrılmasıyla başlayıp Fatih Sultan Mehmet Han’ın Doğu Roma İmparatorluğu’nun başkenti Kostantiniyye’yi (İstanbul) fethetmesiyle sona eren döneme verilen addır.
Günümüzden on dört bin yıl öncesine kadar dayanan en uzun dönemdir. “Eski Taş Çağı” “Avcılık Toplayıcılık Dönemi” olarak adlandırılmaktadır. Bu dönemde insanlar küçük gruplar halinde yaşamakta av ve bitki – yemiş toplayıcılığına dayalı bir beslenme düzeninde ve mevsim şartlarına göre yer değiştiren göçebe bir yaşam biçimindedir. Kaya altları, Mağralar, çalı çırpı ve deriden yaptıkları barınaklarda ve kovuklarda barınmaktadırlar. Barınaklar geçicidir. Avlamak veya hayvanlardan korunmak ve gündelik işlerde kullanmak amacıyla basit aletler kullanmaktadır. Bunlar yontama taş aletlerdir. Bu taşlarla ok, ucu,, mızrak balta yapmışlardır. Bu devirde mağra duvarlarına çizilmiş basit resimlere de rastlanılmakta bu resimlerin haberleşme ihtiyacını karşıladığı sanılmaktadır. İstanbul Yarımburgaz, ( Küçükçekmece, gölü kuzey ucunda, Ağaçlı kumluğunda, Antalya Beldibi, Karain,Belbaşı ve Öküzönü Mağralarında bu devre ait buluntular bulunmuştur.

Yorumlar
Yorum Gönder